ll ตู้จดหมาย .. ของฉัน ll

ฉันก็ทำได้แค่มอง ..

มองพวกเขาที่เดินเคียงคู่กันไป

ก็คำว่าเพื่อนมันค้ำคอ :)

 

edit @ 21 Dec 2009 21:26:57 by Letters.

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ฉันรู้สึกไม่ดี..

ฉันมองออกไปนอกหน้าต่าง

ท้องฟ้ามันช่างขุ่นมัวชวนให้หม่นหมองเหลือเกิน...

และ .. เพื่อนฉันคนนั้นก็ยังคงส่งกระแสจิตอันขุ่นมัวมาให้ฉันเหมือนเดิม :-(

เมื่อวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ที่ผ่านมา

ฉันได้โอกาสไปเข้าค่ายธรรมะที่วัดวังหิน .. เป็นวัดสำหรับปฏิบัติธรรมโดยเฉพาะ

ฉันรู้สึกตื่นเต้นมาก เพราะมันเป็นครั้งแรก ..!

ฉันรู้สึกอึดอัดและซาบซึ้ง ...

อึดอัดตรงที่ทำอะไรไม่ได้เลย คุยกับเพื่อนไม่ได้ เล่นกับเพื่อน ๆ ไม่ได้

ที่มันอึดอัด ก็คงเพราะเป็นชิน มันเป็นอะไรที่เคยทำอยู่ทุกครั้งที่เจอเพื่อน พอไม่ได้ทำมันก็เลยรู้สึก..แปลก ๆ

ซาบซึ้งในรสพระธรรมมากก ..รู้สึกว่าตัวเองรู้จักบาปบุญคุณชั่วมากขึ้นกว่าแต่ก่อน รู้สึกว่าเรื่องพวกนี้มันมีจริง

รู้สึกดีใจมากที่ตัวเองนั่งสมาธิได้ 30 นาที รู้สึกว่าตัวใจเย็นและสงบขึ้น แล้วก็รู้สึกตื่นเต้นมาก ๆ

..ที่รู้ว่าตัวเองมี 'พลังจิต' ..! (ฉันทำได้ตั้ง 2 อย่าง ^^)

อย่าตื่นตกใจ ..พระอาจารย์บอกว่า เราทุกคนมีพลังจิต

เพียงแต่ควรจะทำจิตใจสงบก่อนเท่านั้นเอง .. การไปเข้าค่ายครั้งนี้ ทำให้ฉันได้อะไร ๆ กลับมาเยอะมาก ..

เพื่อน ๆ ของฉันก็เจออะไรแปลก ๆ เยอะมากเช่นกัน ..(?)

ขอขอบคุณที่หลงมาอ่านจนจบค่ะ :-)

ปัจฉิมลิขิต. กับเพื่อนคนนั้น ฉันคิดว่าฉันควรจะปล่อยวาง..

ปล. ฉันดู 2012 มาแล้ว น่ากลัว ตื่นเต้น ลุ้นระทึก ซาบซึ้ง เป็นที่สุด!! 

'จงอยู่กับปัจจุบัน เราเองก็เช่นกัน..ปล่อยใจให้ว่างซักพัก แล้วเลือกสิ่งดีดีให้ชีวิตเราเอง (-:'

วันนี้ท้องฟ้าอากาศแจ่มใสมาก (ฉันชอบท้องฟ้าแบบนี้.. :D)

มันแตกต่างจากจิตใจของฉันโดนสิ้นเชิง ...

เพื่อน ๆ ทำเหมือนกับว่าฉันไปฆ่าพ่อแม่พวกเขามาอย่างนั้นแหละ !

ทำไมต้องทำหน้าบึ้งตึงใส่กันด้วย

คุยด้วยก็ไม่คุยตอบ

แล้วทำไมต้องเป็นแบบนี้กับฉันหลายคนด้วย ? ... ฉันโคตรจะเสียใจเลยรู้ไหม ?!

ต้องให้ฉันทำวยังไงเหรอ ?

ถ้าฉันทำอะไรผิด .. ก็บอกกันซักหน่อย เอ่ยปากพูดกัน ...แค่คำเดียวก็ดีมากมายแล้ว 

(เข้าเรื่องการตัดสินใจ ..)

ถึงบ้าน ..

เพื่อนข้างบ้านมาหาฉัน ชวนฉันไปต่อมอปลายอีกโรงเรียนหนึ่ง

โรงเรียนหนึ่ง .. เป็นโรงเรียนที่ฉันอยู่มา ตั้งสามปี .. แล้วก็เป็นโรงเรียนหญิงล้วน อยู่ห้องเดียวกับเพื่อนคนเดิม ตั้งสามปี

ซึ่งเป็นอะไรที่สนิทกัน .. แบบเห็นม้ามตับกันหมดแล้ว (?)

แต่ถ้าผ่านพ้นปีนี้ไป ยังไง ๆ ฉันก็ไม่ได้เจอพวกเขาเหล่านั้น อาจจะเจอบ้าง..แต่ก็น้อยครั้งมาก

ส่วนอีกโรงเรียนหนึ่ง .. เป็นโรงเรียนที่ฉันเคยเข้าเพียงครั้งเดียวในชีวิต .. แล้วก็เป็นโรงเรียนชายล้วน

แต่ก็ประกันได้เลยว่า จะได้อยู่ห้องเดียวกันกับเพื่อนข้างบ้านอย่างแน่นอน .. คนนี้ก็สนิทมากเหมือนกัน

เป็นเพื่อนกันมา มากกว่าสามปี .. ซึ่งเวลาไปกลับหรือทำการบ้านก็จะสะดวกมาก ๆ เพราะบ้านอยู่ใกล้กัน

มันเป็นอะไรที่แตกต่างกันมาก แต่ที่เหมือนกัน คือ .. คำว่าเพื่อน ๆ

ถ้าไปอยู่โรงเรียนหนึ่งก็กลัวว่าเพื่อนจะน้อยใจ แต่ถ้าไม่ไปก็กลัวว่าเพื่อนอีกคนจะน้อยใจอีก

ตัดสินใจโคตรยาก !

แต่อยากที่จะไปอยู่กับเพื่อนข้างบ้านมาก .. เพราะเรามีจุดมุ่งหมายเดียวกัน ..

'ศิลป์ญี่ปุ่น!! (>O<)v'